நனைகின்றது நதியின் கரை 8

ண்களின் வெறித் தொடுகையின் அருவருப்பு, நடந்துவிட்ட நிகழ்ச்சியின் அதிர்ச்சி, படபடப்பு, பதற்றம், குமுறல் இவை இன்னும் சங்கல்யாவிற்குள் குறையவில்லை. அதில் அரண் அந்த பார்சலை குனிந்து எடுத்த நொடி அது ஒரு விஷயமாகக் கூட படவில்லை அவளுக்கு. அடுத்துதான் அவளுக்கு அந்த செயலின் பின் விளைவே மெல்ல உறைத்தது.

அந்த நொடி வரை இவளுக்கு மொத்த உலகமும் அநீதி இழைத்து விட்டது போல் உணர்ந்து கொண்டிருந்தவள் இப்பொழுது தன்னை அப்படி அநீதி இழைத்தவளாக, குற்றவாளியாக உணர்ந்தாள்.

அந்த போதை கூட்டம்  இவளுக்கு செய்ய முனைந்ததற்கும், இவள் அரணுக்கு செய்ய நினைத்ததற்கும் இப்பொழுது ஏராளமான ஒற்றுமை தோன்றி உயிர் போகிறது இவளுக்கு.

வன் புணர்ச்சி என்ற பெயரில், இவளது பெண்மையில், அவளது ஏக போக உரிமையில், அவளுக்கே அவளுக்கான உள் வாழ்க்கையில் தலையிட்டு அதை தங்கள் சுய வெறிக்காக கடை பரப்பத்தானே அந்த காமுகர் கூட்டம் முயன்றது,

இவளும் பழி முயற்சி என்ற பெயரில் அரண் வாழ்க்கையில், அவனது ஏக போக உரிமையில். அவனுக்கான உள் வாழ்க்கையில் தலையிட்டு அதை தன் வெறிக்காக கடை பரப்பத்தானே முயன்றாள்….

என்ன செய்துவிட்டாள் இவள்???

அவர்கள் போதையில் இருந்தார்கள்…அதோடு ஆண் என்ற திமிரும், இவள் பெண் தானே என்ற எண்ணமும் அவர்களுக்கு இருந்திருக்கும்….

ஆனால் இவளுக்கு என்ன? ஏன் இப்படி நடந்து கொண்டாள்?

அதுவும் இவள் செயல் அரணை மட்டுமா பாதிக்கும் சுகவியையும் தானே….

ஒரு பெண்ணுக்கு எதிராய் நடந்து  கொள்ள இவளுக்கு எப்படி முடிந்தது?

அரணுக்கு அந்த பார்சல் என்னவென்று தெரிந்திருக்காது அதனால் தான் இன்னும் அமைதியாய் வருகிறான் போலும்.

மெல்ல அவன் முகம் நோக்கிப் பார்த்தாள்.

ஒரு வித அழுத்த முகபாவத்துடன் இருந்தான் அவன்.

அதற்குள் கார் இருந்த இடத்தை அடைந்திருந்ததால் கார் கதவை இவளுக்காக திறந்துவிட்டான் அவன்.

இவளைத் தொடர்ந்து தானும் உள்ளே ஏறி அமரவும் கதவை அடைத்து மூடியவன்

“வேற விஷயம்னா நீ கேட்காம எடுத்துகிட்டதுக்கு நீயே வச்சுக்கோன்னு குடுத்றுப்பேன் லியா…இது சுகாக்கு மட்டுமே உரிமையுள்ள  விஷயம்….அதான் என்னால தர முடியலை…சாரி…” என்றபடி தன் டைரியை டேஷ் போர்டில் வைத்தவன் காரை கிளப்ப

அவமானத்தில் செத்தே போனாள் சங்கல்யா.

முதன் முறையாக ஒரு ஆண் முன் குற்றவாளியாக உணர்ந்தாள் இவள்.

சாரி என சொல்ல மனம் துடிக்கிறது தான். ஆனால் அறியாமல் செய்துவிட்ட பிழைகளை தவிர வேறு எதற்கும்  எப்பொழுதும் அந்த வார்த்தை அவளுக்கு போதுமானதாக பட்டதே கிடையாதே!!!

இப்பொழுது இவள் சாரி மட்டும் அரணுக்கு எப்படி போதுமானதாக முடியும்?

மனம் எத்தனை குமுறியதோ அத்தனைக் கத்தனையாய் வாயை இறுக மூடி உள்ளுக்குள் உடைந்து விழும் வலியுடன் அவள்..

யாரிடமாவது கத்தி அழ வேண்டும், மனதிலுள்ளதையெல்லாம் கொட்ட வேண்டும் என முட்டிக் கொண்டு வருகிறது. யாரிருக்கிறாள் இவளுக்கு. ஜோனத் நியாபகம் வருகிறான்.

நேத்து ஜோனத்துடன் பேசும் போது இந்த காரியங்களின் பின் விளைவு மன வேதனையும் குற்றமனப்பான்மையையும் தவிர வேறு எதாயும் இருக்கப்போவதில்லை என இவளுக்கு தெளிவாய் புரிந்தது தானே. பின்பும் இவள் அதே தவறை செய்து வைத்திருக்கிறாளே?

ஜோனத் கெட்டவனாகவே இருக்கட்டுமே அவன் சொல்லிக் கொடுத்த பாடம் உண்மையல்லவா? பின்னும் அந்த ஜோனத் மேலுள்ள கோபத்தில் என்ன செய்துவிட்டாள் இவள்?

இதற்குள் அரண் தன் மொபைலை இவளிடமாக நீட்டுகிறான். என்ன ஏதென்று புரியாமல் அவனிடம் மருந்துக்கு கூட மறுப்பு சொல்லும் தெம்பின்றி அதை கையில் வாங்கி காதில் வைத்தாள்.

யாருக்கோ அழைப்பு போய்க் கொண்டிருந்தது.

இவளுக்கு எப்படி ரியாக்ட் செய்ய வேண்டும் என்று கூட யோசிக்கத் தெரியவில்லை.

அதற்குள் இணைப்பு ஏற்கப் பட “ என்னாச்சுடா…..எல்லாம் ஓகே தான…? உன் ஹெல்த் நல்லா இருக்குதுல்ல? வீட்டுக்கு ரீச் ஆகிடீங்களா?..இந்த நேரத்துல கால் பண்ற….அம்மா……சே அவங்கதான் எதுனாலும் எனக்கே கால் பண்ணிறுப்பாங்களே…..? லியாக்கு எதுவும் ப்ரச்சனையா….? அவ இப்ப எப்டிடா இருக்கா….? போர்ட் ஆகப் போறோம்… “

பேசுவது அரண் என நினைத்துக் கொண்டு கட கடவென மறைக்கப்பட்ட தவிப்புடன் கேள்விகளை அள்ளிக் கொட்டியது ஜோனத்.

நடு மண்டையில் நச்சென்று அடித்தது போல் தெள்ளத்தெளிவாக புரிகின்றது இவளுக்கு அனவரதன் சொன்ன விஷயத்திற்கும் இவனுக்கும் சம்பந்தமில்லை…. இவளுக்கான அத்தனை அக்கறை அவன் குரலில்.

எது சொல்லவும் தெரியாமல் இவள் விழித்த அரை நொடி மௌனத்தில் கேட்டுவிட்டான்

“ சிக்‌ஸர் நீயா ? என்னாச்சு? “

அடுத்த பக்கம்