நனைகின்றது நதியின் கரை 12(3)

ங்கு டி.வி ஓடிக் கொண்டிருந்தது. நியூஸ்… பார்த்துக் கொண்டிருந்தது….. திரியேகன். இவள் மனதில் ஏதோ பெரிதாய் விழுந்து அடைத்தது. தன் அப்பா இருக்க வீட்டுக்கா ஒருத்தன் இவள கிட் நாப் செய்துட்டு வந்தான்? ஏன்?

அவள் பார்வை அதுவாக டி.வி க்கு செல்ல…..சற்று முன் ப்ரபாத்தை கொதிக்க வைத்த விஷயங்கள் காட்சியாய் ஓடிக் கொண்டு இருந்தது.

உருவ பொம்மை எரிப்பு… அதோடு அரணுக்கு கிரிக்கெட் போர்ட் அறிவித்திருக்கும் பெனால்டி, இவள் விஷயமாக வாரியம் செய்யப் போகும் விசாரணை, சீப் மினிஸ்டரின் ‘விசாரித்து சுகவிதாவுக்கான நியாயம் வழங்கப் படும்’ என்ற பேட்டி… போலிஸ் ஆக்க்ஷன்ஸ்….விமன் லிப்…இப்படி எல்லாம்

இத்தனை உயரம் ஸ்போர்ட்ஸில் வருவதுக்கு அரண் எத்தனை பாடு அனுபவித்திருப்பான் என்பது இவளுக்கு புரியுமே….. அதை ஒரு நாளில் பலி இடுவது என்றால்….??? இவளுக்கே பதறுகிறது……. பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் திரியேகனுக்கு எப்படி இருக்கும்?

இந்த அரண் ஏன் இதைச் செய்தான்…? எதுக்காக தன்னைத் தானே சிலுவையில அடிச்சுகிட்டான்…..?  இப்ப இவ்ளவு ஈசியா இவளை வெளிய போகவும் விடுறான்….?

கைகாலில் முழு உடலில் உள்ளூர உதறல்…. போய் ப்ரபாத்தின் காரை திறந்து ஸ்டார்ட் செய்தாள். இவளை கிட்நாப் பண்ணி  வச்சுருக்கிற வீட்டுக்குள்ள ப்ரபாத்த விடுறதுன்னா? அரணோட இன்டென்ஷன் என்ன?

அவளுக்குள் அவளுக்கே புரியாத ஒருவகை கூச்சல் அண்ட்  க்ரீப்பி ஃபீலிங் உள்ளுணர்வில்…..  இப்போ இவ வெளிய போறது அரண பொறுத்தவரை சாவு மணி….இவ்ளவு ஈசியா இவளை வெளிய  விட ஏன் அவன் இவளை கிட்நாப்  செய்தான்….?

வீட்டை விட்டு இப்ப வெளிய போய்ட்டா ஒரு நாளும் அந்த  காரணம் இவளுக்கு தெரியாமலே போனாலும் போய்டலாம்….. முழு மனதாய் வெளியே போக முடியவில்லை…

ப்ரபாத் இருக்ற வீட்ல இவள ஹார்ம் பண்ண ஒருத்தராலும் முடியாது. சோ துணிந்து மீண்டுமாய் உள்ளே வந்தாள்.

திரியேகன் இன்னும் அங்கு தான் இருந்தார். தலையை குனிந்த படி மாடிக்கு படியேறினாள்.

இவள் பாய்ஷன் சாப்டுறக் கூடாது என கைகளை கட்டிய அரண் இவள் மனதில்…..

“பாய்ஷன குடுத்துடு நானும் நிம்மதியா இருப்பேன்….நீயும் ஃப்ரீ ஆகிடலாம்…….” அவன் சொன்னானே… அடுத்தும் அதை கேட்டு எத்தனை வாதம். பழி வாங்குறதுக்கு காப்பாத்தனுமா?

தப்பு செய்துட்டு தப்பிக்க நினைக்றவன் பப்ளிக்காவா கடத்துவான்? இந்த கேள்விக்கும் இன்னும் பதில் இல்லை என்பதும் நியாபகம் வருகிறது.

“இது உன்னை இந்த வெட்டிங் களேபரத்துல இருந்து காப்பாத்த மட்டும் தான் சுகவி…. பாய்ஷன் சாப்டுவேன்னு வேற ரொம்ப பயம் காட்டிட்ட….” சொன்னானே…..

இப்பவும் கல்யாண பயம் இனி இல்லைனதும் இவ இஷ்டத்துக்கு வெளிய போக விடுறான் தானே……அப்படினா இதுக்காகவா இந்த அரண் தன் தலைல தானே மண்ணள்ளிப் போட்டுகிட்டான்…???

அரண் இருந்த இடத்திற்கு பக்கத்தில் போகும் போதே அவன் பேசுவது காதுக்கு விழுகிறது தான். அங்கேயே நின்று கொண்டாள்.

“ப்ரபு சொன்னா கேளு….தயவு செய்து போ…..”

“ வாய மூடுறா நீ…”

“டேய் அவ போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல போய் தனியா நிப்பாடா…. கண்டிப்பா இப்போதைக்கு அனவரதன் அங்கிள் கூடயும் போக மாட்டா… ஏற்கனவே கொஞ்சம் விவரம் பத்தாது….பானிக் ஆவாடா….”

“அதுக்காக உனக்கு கடைசி ஆணியையும் அவ ஒழுங்கா அடிச்சாளான்னு பார்க்க நான் போகனுமா….?” அரணைப் பார்த்து சீறிய ப்ரபாத்

“ அவ போய் இவன் மேல கம்ப்ளெய்ன்ட் கொடுப்பாளாம்…அதுக்கு துணைக்கு நான் போகனுமாம்… “  கடித்து துப்பினான்.

“அவ்ளவு அக்கறை இருக்றவன் நீயே கூட போயேன்….” எரிந்து விழுந்தான்.

“கண்டிப்பா போவேன்டா…. அது உனக்கும் தெரியும்… ஆனா அவ ஒத்துக்கனுமே என் கூட வர?”

அவ்வளவுதான் அரணின் ஷர்ட் காலரைப் போய்ப்  பிடித்தான் ப்ரபாத்.

“ஏன்டா எவ்ளவு கஷ்டப்பட்டு எத்தனை பாடுபட்டு கட்டின கரியர்டா இது….அங்க எல்லோரும் தெருல போட்டு எரிச்சுகிட்டு இருக்கான்….” கொதித்தான் ப்ரபாத்.

“அவள மால்ல வச்சு செக்யூரிட்டி இருக்றப்பவே கிட்நாப் பண்ண ஆள் இருக்குன்னா… இப்ப தனியா நிக்றப்ப எவன் என்ன செய்வானோ?” அமைதியாய் சொன்னான் அரண். ப்ரபாத்தின் அங்குசம் எது என இவனுக்கு தெரியாதாமா?

அவ்வளவு தான். தன் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டான் ப்ரபாத். “ போறேன்…போய் தொலையுறேன்…. வேறவழி….அவ உனக்கு ஆணி அடிக்கா…நீ எனக்கு அடி…. “

சொன்ன ஜோனத் திரும்ப பார்வையில் படுகிறாள் சுகவிதா.

“வா…வந்து மீதி நாசத்தையும் பண்ணு…” அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்தபடி படி இறங்கினான் ப்ரபாத்.

“மாப்ள…அப்படியே உன் வீட்டுக்கு கூப்டுட்டு போய்டு” அரண் சொல்வது இவள் காதிலும் விழுகிறது.

“வேற வழி?” பதிலுக்கு இறைந்தான் ப்ரபாத்.

அந்த நொடி முடிவு செய்துவிட்டாள் சுகவிதா, அவள் ப்ரபாத் வீட்டிற்கு போகப் போவது இல்லை. அவள் எங்கு போக வேண்டும் என்றும் தெரிந்துவிட்டதே!!!

அடுத்த பக்கம்