நனைகின்றது நதியின் கரை 1 (2)

சென்னை சேப்பாக் ஸ்டேடியம்….ஐ பி எல் ஃபைனல்ஸ்…..அ..ரண்…அ..ரண்…அ..ரண் அலறிக் கொண்டிருக்கிறது  ஆட்கள் கடல்.

ஃஸ்ட்ரைகிங் எண்டில் அரண் ஆதித்யா….சென்னை டீம் கேப்டன்…. இந்திய அணியின் கேப்டனும் அவன்தான்.

இன்னும் 7 ரன்ஸ் …..சீக்கிரம் முடிக்கனும்….லேட்டாக்கிடக் கூடாது…. அரணின் உள்ளம் முழுவதும் இதே நினைவு…

.பௌலர் கோபா ஓடி வரத் தொடங்கினான்.

க்ரீசை விட்டு வெளியே இறங்கினான் அரண்.

கோபா இந்த டைம்ல யாக்கர் ட்ரை செய்வானா இருக்கும்….

பந்தை வீசிவிட்டான் கோபா…

ஃபுல் டாஸ்…

சட்டென அரண்  தன் ஒற்றை முழங்காலை மடக்கி….. ஸ்கூப் ஸ்வீப் செய்ய…..ஃபீல்டரை தாண்டி….சிக்‌ஸர்….

ஹேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் அ…ரண்…அ..ரண்…அ..ரண்… கூட்டம் கோலாகலப் படுகிறது.

கமான் கோபாசீக்கிரம்….எனக்கு வேலை இருக்குது….. அரணுக்கு மனம் முழுவதும் அவசரம்.

இப்பொழுது கோபா பந்து வீச ஓடி வருகிறான்.

அரண் தன் பின் காலை முன்னால் வைத்து குறுக்காக…..

கோபா தன் பந்தை ஸ்டம்புகளுக்கு குறி வைக்கிறான்…இதோ பந்து கோபாவின் கையிலிருந்து விடுதலையாக போகும் நேரம் தன் பின் காலை வாபஸ் வாங்கிய அரண் வந்த பந்தை ஒரு ரிவர்ஸ் ஸ்வீப்…. பந்து கல்லி ரீஜனை தாண்டி….4.

ஹேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்……

இதோ மேட்ச் முடிந்துவிட தட தடவென ஓடுகிறான் அரண்…… வைஸ் கேப்டன் ப்ரபாத் இவனுக்கு இணையாக ஒடுகிறான்….

“ப்ரபு…சொன்னத மறந்துடாத….செர்மனி, ப்ரஸ் எல்லாம் நீ சமாளிச்சுக்கோ…..”

“அதெல்லாம் நான் பார்த்துகிறேன்….நீ தான் பி கேர்ஃபுல்….”

“ஷ்யூர்….ஷ்யூர்…” அரண் அவசர அவசரமாக தன் ஹெல்மட் மற்றும் பேட்டிங் பஅட்ஸை கழற்றிவிட்டு  கறுப்பு நிற தொப்பி ப்ளாக் ரேபான் அணிந்தபடி விளையாட்டு வீரர்கள் வெளியேறும் வழியாக ஸ்டேடியத்தைவிட்டு வெளி நோக்கி ஓடுகிறான்….

இட் ஷுட் பி ஓகே…..

ஸ்டேடியத்தைவிட்டு அவன் வெளியே வரவும் “பாஸ்…இங்க” என்றபடி ஒரு ஆண் குரல் அழைக்க

அவன் தந்த கறுப்பு நிற குர்தவை வாங்கி அவசரமாக அணிகிறான். அதன்  இடது பக்க பாக்கெட்டிற்குள் கைவிட்டுப் பார்க்கிறான். கையில் தட்டுகிறது அந்த திடப்பொருள்.

“ஃபுல்லி லோடட் பாஸ்…”

“ ம்..ஓகே….எல்லாம் கரெக்ட்டாதான போய்ட்டு இருக்குது….?”

“எஸ் பாஸ்…இப்ப இருக்ற ட்ராஃபிக்ல இன்னும் 4 மினிட்ஸ்ல கார் இங்க ரீச்சாகும்…அங்க பாருங்க கார் தெரியுது…”

அரண் கண்ணில் அந்த கார் தெரிகிறது.

ஏன்டி உயிர எடுக்ற….? ஒழுங்கா கல்யாணம்  செய்துருக்கலாம் ஹேட் அரணாம்ஹேட்….”

“ பாஸ்…சுத்தி இருக்க கார் பைக்  எல்லாம் நம்ம பீபுள் தான்…சொன்ன மாதிரி கார சரவ்ண்ட் செய்தே வாராங்க….சோ….டோண்ட் வொர்ரி….”

“பை…” அரண் அந்த வெள்ளை ஆடியைப் பார்த்து இருந்த ட்ராஃபிக் ஜன நெரிசலுக்குள் ஓடத் தொடங்கினான்.

இவன் கரை நெருங்கவும்….இவனது கூட்டத்தினர் அனைவரும் தங்கள் வாகனங்களை நிறுத்த நடுவில் வந்து கொண்டிருந்த அந்த வெள்ளை ஆடியும் நகர வழியின்றி அந்த செயற்கை ட்ராஃபிக் ஜாமினால் நின்றது.

தன் பக்க கண்ணாடியை இறக்கி வெளியே தலையை நீட்டி எட்டிப் பார்த்தார்  டிரைவர் .”என்னாச்சு.. எதுக்கு ட்ராஃபிக்…?”

அவர் நெற்றியின் விளிம்பில் அமர்கிறது அரண் தன் பாக்கெட்டிலிருந்து இப்பொழுதுதான் எடுத்திருந்த திடப் பொருள். கறுப்பு துணியால் சுத்தப்பட்டிருந்தாலும் அதன் துளை மூக்கு டிரைவரின் கண்பார்வையில் பட்ட பிறகே அவர் நெற்றியை ஸ்பரிசிக்கிறது. பிஸ்டல்.

அலறி அடித்து கதவை திறந்து வெளியே இறங்கினார் டிரைவர்.

பின்னிருந்த பயணிகள் மூவரில் ஓட்டுனர் இருக்கைக்கு பின்னாக அவள். சுகவிதா.அவள் நெற்றியில் வைக்கிறான் தன் பிஸ்டலை.

“நீங்க போகலாம்…” சுகவிதா அருகில் இருந்த பெண்களைப் பார்த்து இவன் சொல்ல பதறி அடித்து இறங்கினர் அந்த இருவரும். “நீயா….? என்னை விடுடா…” அலறினாள் சுகவிதா.

நொடியில் அரண் சுகவிதா அருகில். ஓட்டுனர் இருக்கையில் இவன் ஆள். பறக்கிறது ஆடி. அதன் பின்……அதன் பின் என்ன? ஞாபகம் வர மறுக்கிறது சுகவிதாவிற்கு…..

தொடரும்…