என்னைத் தந்தேன் வேரோடு 16(12)

காரை ஸ்டேஷன் பார்க்கிங்கில் நிறுத்திவிட்டு இறங்கி ஓடி வந்த கவின் நிலையத்திற்குள் ஓடினான்.

தூரத்தில் அவன் உயிர்.

“உங்க ஜாப் ப்ரொஃபைல் எப்படி இருக்கும்?” கிருபாவால் என்ன வேலை செய்ய முடியும் என்றே வேரிக்கு புரியவில்லை.

“எங்க ரிபோர்ட்டர் கலெக்ட் செய்ற நியூசை எல்லாம் டெக்ஸ்ட், வாய்ஸ், விடியோ ஃபார்மட்ல எங்கெல்லாம் அனுப்ப சொல்றாங்களோ அங்க அனுப்றது என் வேலை, எங்கள மாதிரி .நியூஸ் எஜென்ஸில இருந்துதான நியூஸ் பேப்பர்ஸ் டி வி சனல்ஸ்லாம் நியூஸ் வாங்கிப்பாங்க”

“ஆனால்?” இது எப்படி சாத்தியம் என்று எப்படி கேட்க.

“எங்களுக்குன்னு JAWS , e speak அப்படின்னு சாஃப்ட்வேர்ஸ்லாம் இருக்குது, மொபைல் கம்ப்யூட்டர் எதுலனாலும் அது டெக்ஸ்டை வாய்ஸா கன்வர்ட் செய்து கொடுத்திடும், இப்ப கூட உங்களுக்கு தேவையான ட்ரெய்ன் டீடெய்ல்ஸ் நெட்ல இருந்துதான் எடுத்தேன்” காதிலிருந்த ஹண்ட்ஸ் ஃப்ரீயை சுட்டி காண்பித்தாள்.

“வாவ், சிம்ப்லி வாவ்” பேச்சற்று போனாள் வேரி.

“எனிவே, இது எனக்கு ஐ ஓபனர், நான் உங்களை மீட் பண்ணது GOD ordained” இதைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தவள்

குல்ஸ்ஸ்ஸ்” என்ற தன்னவனின் அழைப்போடு கவினின் இறுகிய அணைப்பிற்குள் பிடிபட்டிருந்தாள்.

கொண்டிருந்த தவிப்பனைத்தையும் முகவரியற்ற முத்தங்களாக்கி மனையாள் முகம் எங்கும் பரப்பினான் அவன்.

அது அவள் உயிருக்குள் இறங்கியது.

“சாரி, கவிப்பா, வெரி சாரி, நிஜமா உங்க மேல சந்தேகப்பட்டுல்லாம் நான் இப்படி வெளிய வரல, ப்ளீஸ் என்னை நம்புங்கப்பா, கடவுள்ட்ட நேர்ந்துகிட்டத செய்யதான் வந்தேன்” இவள் தவிப்பாகவே தன் நிலை சொல்ல,

இன்னுமாய் இறுகியது அவன் அணைப்பு.

“நீ எதுக்கு வந்தன்லாம் எனக்கு தோணவே இல்லடா, உன்னை காணோம்ங்றத தவிர வேற ஒன்னுமே மனசுல படல, நீ வேணும் எனக்கு, நீ எனக்கு எப்பவும் வேணும்”

எல்லாம் முடிந்து கிருபாவையும் அவளது தங்குமிடத்தில் ட்ராப் செய்துவிட்டு காரில் வீடு திரும்பிக் கொண்டு இருந்தனர் கவின் தம்பதியினர்.

கவினின் தோளோடு சாய்ந்து கண் மூடி இருந்தாள் அவன் மனைவி.

“குல்ஸ்“

“ம்”

“ஒன்னு சொன்னா கரெக்டா புரிஞ்சிப்பியா”

“ஒலிம்பிக் முடியுற வரையும் இப்ப மாதிரியே நான் மிர்னு கூட ஸ்டே பண்ணணும், அவ்வளவுதான?” கண் திறக்காமல் தலை உயர்த்தாமல் வேரி கேட்க

மனைவியை ஆச்சர்யமாய் பார்த்தான் கவின்,

“என்னை என் அம்மாவாலயே விரும்ப முடியல, அப்படின்னா யாராலயும் விரும்ப முடியாது, அதையும் தாண்டி யாரும் பழகினா அவங்க என்னை ஏமாத்தி காரியம் சாதிக்க பார்காங்க, இப்படின்னு ஒரு தவறான நம்பிக்கை என் அடி மனசுல பதிஞ்சிட்டு,

அது சரியாக என் வீட்ல உள்ளவங்களோட நான் சரியான கோணத்தில் பழகணும், அம்மா வேற முன்ன மாதிரி காசேதான் கடவுளடான்னு  இப்ப இல்லை,

அதனால முதல்ல அம்மாட்ட விட்டுட்டு போனீங்க, இப்ப மிர்னுட்ட,

இந்த சான்ஸை விட்டா, இனி இப்படி மிர்னு கூட சேர்ந்திருக்க  முடியாது, வியன் சண்டைக்கு வந்துடுவார், சோ இன்னும் மிர்னு கூட தங்க சொல்றீங்க, ஹப்பா, ரொம்ப நீள டைலாக், திரும்ப சொல்லணும்லாம் எதிர்பார்க்காதீங்க”

“ஹேய், குல்ஸ் கலக்குற போ ,அதோட”

“அதோட இவளுக்கு அணிவேரே ஓட்டை, அன்பா இருந்தா அகில உலக சதியோட வந்துட்டான் அழகப்பன்னு நினைக்கிற பார்ட்டி, இவட்டபோய் கஷ்ட நஷ்டங்களெல்லாம் சொல்லிவச்சா, தாங்காது மட்டின்னு இவ்ளவு நாளா நீங்க எந்த கஷ்டத்தையும் என்ட்ட  ஷேர் பண்ணல,

எதையும் என்னை தனியா ஹேண்டில் பண்ணவும் விடல, வேரே சரி இல்லாதப்ப கிளையை சுத்தம் செய்து என்ன ப்ரயோஜனம்னு விட்டுடீங்க,

சரியான நேரத்துல சரி செய்துகிடலாம், இப்படி பாப்பா பாப்பாக்குள்ள இருக்கிறப்ப வேண்டாம்னு நினச்சிருந்தீங்க”

“அம்மாடியோவ், இனிமேல் எதையாவது நினைக்கணும்னா, நான் என் மனச சுத்தி மல்டிபிள் லேயர்ல செக்யூரிட்டி போடணும் போலயே”

“போட்டுகோங்க, நல்லா போட்டுகோங்கா, அப்படி நீங்க போடுற செக்யூரிட்டிலாம், சல்யூட் அடிச்சு எனக்கு கதவு திறந்து விடுவாங்களாங்கும், மனசோட ஓனரம்மா நானாச்சே”

இவள் சொல்லில் அவள் தோளோடு அவனது கண நேர  அணைப்பு இடம் பெற,

“என்னதான் இருந்தாலும் நான் அன்னைக்கு வீட்டை விட்டு போனதுல உங்களுக்கு என் மேல கொஞ்சம் கோபமும் உண்டு, ஆனா இன்னைக்கு எப்படி கோபம் வரல? அதுதான் புரிய மாட்டேங்குது” இவள் விசாரித்தாள்.

“கொஞ்சம் இல்ல நிறையவே கோபம் வந்துச்சு, ஏமாற்றம்,வலி எல்லாம், ஏன்னா அப்ப நீ மிர்னாவ காப்பாத்த போறேன்னு சொல்லி இருந்ததால உங்க அம்மா வீட்டுக்குதான் போயிருப்பன்னு தெரியும்,

நீ ஸேஃபா இருப்பன்னு தெரியும், டூ 4 அவர்ஸ்ல உன்னை பார்திடுவேன்னும் தெரியும், அதனால நீ ஏன் போனங்கிறதைப் பத்தி நினைச்சு கோப்பட முடிஞ்சிது, பட் இப்ப நீ எப்படி இருக்கியோ? அடுத்து நீ என் கண்லயாவது கிடைப்பியான்னு…”

சொல்லிக் கொண்டிருந்தவன் அடுத்து எதுவும் சொல்ல முடியாமல் காரை நிறுத்திவிட்டான்.

அவன் அணைப்பும் தலையில் இறங்கிய அவன் முத்தமும் இவளுக்கு எல்லாவற்றையும் புரிய வைத்தது.

அடுத்த பக்கம்