என்னைத் தந்தேன் வேரோடு 1 (3)

பார்க்காமலே கல்யாணம் பண்ண அவன் என்ன பார்வை இல்லாதவனா? அப்பதான் அந்த கவினை முதல்ல பிடிக்காம போச்சு தனிப்பட்ட வகையில.

முட்டாள்கள்ல முதல் முட்டாள் யாருன்னு போட்டி வச்சா அது இவனாதான் இருக்கும்னு மிர்னி தன் தங்கை வேரிட்ட பல தடவை அடிச்சு சொல்ல அந்த கவின் காரணமாயிட்டான்.

பின்னே பார்க்காமலே கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சது மட்டுமில்லாம, கல்யாணத்துக்கு முன்ன பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் பேச கூடாதுங்கிறது அவங்க வீட்டு பழக்கமாம், அதை இம்மி பிசகாம கடைபிடிச்சானே.

இந்தா கல்யாணமும் வந்தாச்சு..

இவளால முடிஞ்ச வரைக்கும் அந்த கவின் வீட்ல யார் மொபைல் நம்பராவது கிடைக்குமான்னு துருவி பார்த்துட்டா, ஆனா நோ யூஸ்.

இந்த திமிர் பிடிச்ச கவினுக்கு பொண்ணுங்கள மதிக்க கத்து கொடுக்கத்தான் கடவுளே தன்ன இந்த நிலையில நிறுத்தி இருகார்னு தோணிட்டு மிர்னிக்கு.

அதான் எம்.எம்.. தன் தீர்ப்பை நிறைவேற்ற கிளம்பியாச்சு.

நறுக்குன்னு நாலு கேள்வியாவது அந்த கவினை சபையில வச்சு கேட்கனும்…

எல்லார் முன்னாலயும் எனக்கு இவனை கல்யாணம் செய்ய பிடிக்கலைனு மூக்கை உடைக்கிற மாதிரி  சொல்லிட்டு, அப்படியே கெத்தா திரும்பி வரனும்.

அப்பத்தான் அவன் திருந்துவான்…பாவி இப்படி என்ன வீட்ட…’

இவள் மனம் இதையெல்லாம் எண்ணி ஓடிக் கொண்டிருக்க,

“நீங்க எனக்கு ஒரு சின்ன உதவி செய்யமுடியுமா….?”

ரியர் வியூவில் இவள் முகம் பார்த்து தன்மையாக கேட்டான் வியன்.

நடப்பு உலகிற்கு திரும்பி வந்தாள் மிர்னா.

டு தானா வந்து தலைய குடுக்குதோ? மிர்னா மனம் மத்தளம் அடிக்கத் தொடங்க “சொல்லுங்க…” என்றாள் எதையும் வெளிகாட்டாதபடி.

“கொஞ்சம் பொறுமையா கேட்கனும்….” அவன் பீடிகை பலப்பட

ஹையா! நிஜமாவே எதோ நல்ல நியூஸ் வரப்போகுது.. என வானிலை அறிகை வாசித்தது அவள் இதயம்.

அழுத்தமாக தன் பார்வையை மாற்றினாள். கவனிக்கிறாளாம்.

“கவின் எதுக்குமே டென்ஷனாகாத டைப்….” வியன் தொடங்கினான்.

ஓ! சார் அடுத்தவங்களை மட்டும்தான் டென்ஷனாக்குவாராமா….? இன்னைக்கு இருக்குடா கவின் உனக்கு….மைன்ட் வாய்ஸில் அவள் சபதமேற்க

வெறும் “ஓ”.மட்டும் ஒலிவடிவம் பெற்றது.

“நானும் என்னவெல்லாமோ டிரை பண்ணிட்டேன் அவன் அசைஞ்சு கொடுத்ததே இல்ல…” அவன் தொடர

“ம்…”  அதையும் தான் பார்ப்போமே! யார்ட்ட? மிர்னாவா கொக்கா? இவள் மனம் கொக்கரித்தது.

“நாளையிலிருந்து அவன் மேரிட் மேன்….நான் எதையும் அடுத்து டிரை பண்ண கூடாது, பண்ணவும் மாட்டேன். ஆனா இன்னைக்கு ஒரு நாள்…” ரியர்வியூ வழியாக இவள் உணர்வை அளவிட முயன்றான்.

பல் தெரியாத புன்னகையை அவனுக்குக் காண்பித்தாள் இவள்.

பில்டப் போதும் அம்பி… ஸ்பில் த பீன்… நச்சு பிச்சுனு நாலு வார்த்தை நல்லதா சொல்லு பிகே…இவள் மனம் எதிர் பார்ப்பில் எகிறி குதித்தது.

“இன்னைக்கு ஃபைனலா ஒரு தடவை ட்ரை பண்ணலாம்னு நினைக்கேன்….”

ஹை ஜாலி…ஜாலி… என்ட்ட ஆயிரம் ஐடியா இருக்கு…அதுல எது உனக்கு பிடிக்குதோ அதை அப்படியே வச்சுகோ….நோ பேட்டண்ட் ரைட் இஷ்யூஸ்….இப்போ நாம ப்ரண்ட்ஸ்…

இவள் மனதிற்குள் பரபரக்க அவனோ

“ஒரு ஒன் ஆர் டூ அவர்ஸ்…… வெட்டிங் வென்யூக்கு…… லேட்டா போகலாம்….அவன் கண்டிப்பா டென்ஷனாயிடுவான்னு நினைக்கேன்…மொபைல வீட்டில் வச்சுட்டு வந்திட்டேன்….நீங்களும் மொபைல ஆஃப் செய்துட்டீங்கன்னா..” தயங்கி நிறுத்தினான்.

போடா இவனே…இவ்ளவுதானா…நெஜமாவே நீ ஒரு கெக்கேபிக்கே தான்.

எம் எம் ரேஞ்சுக்கு உன் கூட  ஃப்ரண்ட்ஷிப் நோ வே…கட்…கட்…கட்….ஒரு ஹாஃப் டேன்னு திட்டம் போட்டன்னா கூட எனக்கு ப்ரயோஜனமா இருக்கும்.

இது என்ன இது….காக்க கடி கடிச்சு கொடுத்த ஜெம்ஸ் மிட்டாய் மாதிரி…

நப்பி நாகப்பன்….கஞ்சன் கருத்தபாண்டி….

சரி போய் தொலை ஒரு மணி நேரம் உன் அண்ணனுக்கு நிம்மதிய நீட்டி கொடுத்துருக்கன்னு நினைச்சுகிடுறேன்…எனக்கும் இன்னும் கொஞ்சம் டைம் கிடைக்கும்…பாரு.

யாரங்கே…. ஒரு ஒரு மணி நேரம் இந்த பால்கொழுக்கட்டை பாலகனுக்கு என் காஜானாவிலிருந்து பரிசில் கொடுங்கள்.

மனதிற்குள் வம்பளந்தாளே தவிர வாய் திறந்து எதுவும் சொல்லவில்லை.

கார் மலைப்பாதையில் ஒரு கிளைச் சாலையில் திரும்பியது.

அடுத்த பக்கம்