மன்னவன் பேரை சொல்லி….மல்லிகை சூடிக் கொண்டேன்… 2

ய் ரவ்டி…..டுபாக்கூர்….எழும்பி தொலடி..…. நேரமாகிட்டே போகுது……” பொற்கொடி ஆராதனாவை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தாள் ஹஸ்டலில்.

“ப்ச்….. இன்னும்  டைம் இருக்கு பொடி….” பிரண்டு படுத்தது அந்த ரவ்டி @ டுபாக்கூர் @ ஆராதனா. பொடி பொற்கொடிக்கான ஷார்ட் ஃபார்ம்…அன்புப் பெயர்….. நட்பு விளித்தல்….

“என்ன விளையாடுறியா…… இப்பவே 8.45டி…..அங்க மெஸ்ல  வேற பசங்கல்லாம் வெளிய நிக்காங்களாம்….” பொற்கொடி இப்போது எகிற….

“ பொடி உனக்கு டைம் சென்சே இல்ல…..வழக்கமா என் கனவு முடிஞ்ச பிறகுதானே கிளம்புவோம்….” இன்னும் கண்ணை திறக்க கூட செய்யாத ஆராதனா உளறலாய் சொல்ல…

பொற்கொடி நச்சென்று வைத்தாள் ஒன்று அவள் முதுகில்….

“அறிவே அப்பவே ஒரு கனவு கண்டு அலறி எந்திரிச்சுட்ட….இது அடுத்த ஒன்னு….”

அவளைவிடவும் அலறிக் கொண்டு எழுந்தாள் ஆராதனா இப்போது…

“ஐயோ ஆமால….. அது என்ன ஒரு கொடூரமான கனவு…..” துள்ளி இறங்கினாள் படுக்கையில் இருந்து…

“அத ஏன்டி நியாபக படுத்தின…..? நான் உப்மா சாப்டுற மாதிரி…. இறைவா நினைக்கவே தாங்கலையே….”

“ஐயோ இன்னைக்கு போடுற ப்ரிஞ்சி மட்டும்தான்டி வாய்ல வைக்கிற மாதிரி இருக்கும்….அது மட்டும் இல்லையோ… “ புலம்பிக் கொண்டே அடுத்த இரண்டாம் நிமிடம் ப்ரெஷ் பண்ணி முகம் கழுவி என  ரவ்டிப் பொண்ணு ரெடி…

“சீக்கிரம் வா……” மூன்றாம் நிமிடம் இழுக்காத குறையாக  பொற்கொடியை இழுத்துக் கொண்டு நடந்து கொண்டிருந்தாள்  ஆராதனா.

அந்த மருத்துவக் கல்லூரியில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமான விடுதிகள் வெகு தூரமாய் அங்கும் இங்குமாய் பிரிந்து கிடந்தாலும்…..

இருபாலருக்குமான சாப்பாட்டு பகுதி ஓரளவு  அருகருகே  இருக்க….. அதைப் பார்த்துதான் நடந்து கொண்டிருந்தது ஆராதனா கேங்….

தூரத்தில் அங்கும் இங்குமாய் இவர்கள் கல்லூரி மாணவர்கள் சிறு சிறு குழுக்களாக நின்று கொண்டிருந்தனர்.

“என்னமோ தெரில இதெல்லாம் பார்த்தா என் உப்மா கனவு பலிச்சுடுமோன்னு திக் திக்னு இருக்கு….. உப்மாவத் தவிர வேற எதுக்காவது இந்த பசங்க பயப்படுவாங்கன்னு நினைக்க….? வழக்கமா இந்நேரம் வெட்டு வெட்டுன்னு வெட்டிட்டுல்லடி இருப்பாங்க….. இப்ப ஏன் வெளிய வந்து நிக்காங்க….? சொல்லாம கொள்ளாம கூட இப்படி மெனுவ மாத்துவாங்களா….” புலம்பிக் கொண்டே நடப்பது யார் என இங்கு சொல்ல தேவையில்லை….

“இன்னைக்கு  சிட்டில ஏதோ பந்த் மக்களே….. அதுக்காக வெளிய போக யோசிச்சுகிட்டு இங்க சுத்திட்டு இருப்பாங்க இவனுங்க…” பரி தனக்கு தெரிந்த காரணத்தை சொல்ல…

“ஹேய் பந்த்னா உப்மா செய்ய ஜாமான் திடீர்னு கிடச்சுருக்காதுல்ல…… வாவ் அப்ப இன்னைக்கு கண்டிப்பா உப்மா கிடையாது….. மீ க்ரேட் எஸ்கேப்” ஆராதனா அதை இப்படியாக பார்த்தாள்.

தலையில் அடித்துக் கொண்டாள் பொற்கொடி “ஏன்டி காலைல இருந்து உப்மா உப்மானு உயிர எடுக்க…?”

“ம்….ஏன் சொல்ல மாட்ட? கனவுல வேற ஒரு டைம் சாப்டாச்சு…..இதுல நிஜதுல வேற திரும்பவுமா…?  உப்மா சாப்டுறதுன்றது எவ்ளவு கொடுமையான விஷயம்…? அதை எத்தன தடவ அனுபவிக்க….? I hate upma…..you hate upma….. It’s true the entire world hates upma….” உணர்ச்சிப் பூர்வமாக சொல்லிக் கொண்டு வந்தவள்….தான் வந்து கொண்டிருந்த பாதையில் ஒரு காலை ஓங்கி ஒரு மிதி மிதிக்க….

“டட்ட டட டம்…..” பின்னால ஒரு சத்தம்…

என்னங்கடா அது  நம்ம மிதிக்கு இவ்ளவு பவரா……? என்னது அது விழுந்து வைக்குது…? என்றபடி இவள் கெத்தாக திரும்பிப் பார்க்க…. கண்ணில் கிடைத்தான் அவன்.

பைக்கை கீழே போட்டுவிட்டு…..அதன் பக்கத்தில்  உர் என நின்று கொண்டிருந்தான்..… அந்த அப்பார்ட்மென்ட்காரன்…

பாதையின் இடப் பக்கத்தில் ஓரமாக நடந்து கொண்டிருந்த இவள் கோஷம் போடும் ஜோரில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு சடக்கென நடு ரோட்டிற்கு வந்திருந்ததும்…….அதை சற்றும் எதிர்பாராமல் பின்னால் பைக்கில் வந்து கொண்டிருந்த அவன்….இவள் மீது இடித்துவிடக் கூடாதென இவளை தவிர்க்க முயன்று…… அரை நொடிக்கும் குறைவான வேகத்தில் நடந்துவிட்ட இந்த செயலில்….  பேலன்ஸ் இழந்து…..மணல் சாலையில் வண்டி டயர் சறுக்கி….. பைக்கை தவறவிட்டுவிட்டு நிற்கிறான் என்பதும் பார்க்கவுமே இவளுக்கு புரிகிறது…

வழக்கமாக எதற்கெடுத்தாலும் முதலில் சாரி கேட்கும் ஆரதனாவுக்கு…. ஏனோ இப்போது அப்படி கேட்கப் பிடிக்கவில்லை…..  ஏதோ அவனிடம் இவளை விட்டுக் கொடுப்பது போல் ஒரு உணர்வு….. அதைத் தவிர்க்க முறைக்கத்தான் பிடிக்கிறது… அப்பார்ட்மென்டில் அவனால் வாங்கிய பல்ப் காரணமாக இருக்கும் என நினைத்துக் கொண்டாள்.

அந்த அப்பார்ட்மென்ட் இன்சிடென்டுக்கு பிறகு இவ கிளம்பி வர்றப்ப ஏதேச்சையா பார்த்தா அவன் வீட்டு பால்கனில இருந்து இவளைப்  பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் இவள் பார்வை பட்டதும் சட்டென மறைந்தானே  அதுவும் காரணமாக இருக்கலாம்.

ஆக முகத்தில் சின்ன இளக்கம் கூட காண்பிக்காமல் சுள் எனவே பார்த்தவள் ஒன்றுமே சொல்லாமல் திரும்பி நடந்துவிட்டாள்.

ஆராதனாவின் இந்த செயல் அவளது நட்புக் குழாமுக்குமே புதிது என்பதால் ஒன்றும் புரியாமல் அந்த பைக்காரனை ஓரிரு முறை  திரும்பிப் பார்த்தபடி இவளுக்கு பின்னாக அவர்களும் வந்துவிட்டனர்….

சற்று நேர மௌன நடைக்குப் பின் இப்போது சாப்பாட்டு ஹாலில் நுழைந்த பொழுதுதான்  “ஏய் ரவ்டி என்னடி ஆச்சு? யார்டி அவன்? தெரிஞ்சவனா? எதுவும் ப்ராப்ளமா?” என விசாரித்தாள் பொற்கொடி…..

“சொன்னனே….அந்த அப்பர்ட்மென்ட் திருடன் இவன்தான்….” என பதில் கொடுத்தாள் ஆராதனாவும்….

இப்போது இடையிட்டது அந்த குரல்…. “இப்டித்தான் சொல்லிட்டு அலையுறியா….? நான் உனக்கு திருடனா?” இவர்களுக்கு ஜஸ்ட் பின்னால் நின்றிருந்தான் அவன்…

‘அடப்பாவி இங்கயுமா நீ ….???!!!!’ தூக்கி வாரிப் போட்டது ஆராதனாவுக்கு….

சாப்பாட்டு ஹாலுக்குள் மாணவிகள் தவிர பொதுவாக யாரும் வருவதற்கில்லை என்பதால் அவனை சற்றும் இங்கு எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை பெண்கள் இருவருமே…..

“அ..து…..” முதலில் ஆராதனா திக்கினாலும்….அதான் எப்டியும் கேட்டுடானே…இனிமே என்ன…? என்ற போதிமர சமாசாரத்தில்

“ஹேய் பொடி…..இவர் தான் அந்த மகா கணம் பொருந்திய திருடர்…….. “ என இப்போது அவனை மிக தன்மையாக அறிமுக படுத்தினாள்…

பொற்கொடி பிடிக்க வந்தவன்ட்ட மாட்டின கோழி மாதிரி ஒரு லுக் விடுறான்னா…அவன் உர்ர்ர்ர்ர் முகத்தை எதிர் பார்த்து ஆராதனா கெத்தும் கிண்டலுமாய்ப் பார்க்க….

‘பின்ன இது என்ன அவன் அபார்ட்மென்ட்டா…..இவ காலேஜாங்கும்…அதுவும் கேர்ள்ஸ் மெஸ்….இவன் உள்ள வந்ததுக்கே இருக்கு ஆப்பு….இதுல இவன் என்ன செஞ்சுட முடியும்?’ என ஒரு நினைப்பு….

“எங்க இருந்து பிடிச்சாங்களோ இந்த பெருச்சாளிய….?” என்ற படி திரும்பிப் போய்க் கொண்டிருந்தான் அவன்….

“ஈஈஈஈச்ச்ச்ச்……..சை… உவக்.!!!” வாய்விட்டு ஓங்கரித்த ஆராதனா  துள்ளிக் குதிக்காத குறைதான்….உலகத்திலேயே அவளுக்கு பிடிக்காத ஒரு உயிரினம் இருக்குதுன்னா அது இந்த பெருச்சாளிதான்…. அருவருப்பின் உச்சம்…. கரெக்ட்டா அத சொல்லிட்டுப் போறானே….. அதுவும் சாப்டப் போறப்ப….. டேய்ய்ய்ய்!!!

இவ மனசுக்குள்ள கத்தி என்ன ப்ரயோஜனம்….அவன் விடுவிடுவென உள்ளே போயிருந்தான்…

அப்போதுதான்  கூடத்தின் உள்ளே பார்க்கிறாள் இவள்….. உண்மையில் இவர்களைத் தவிர  மாணவிகள் தலை ஒன்றிரெண்டு கூட தென்படவில்லை….. ஆண்கள்தான் அங்கு ஒரு கூட்டமாய் தீவிர  ஆலோசனையில் இருந்தனர்…. ஏன்??

பக்கத்தில் போனதுமே விஷயம் புரிந்துவிட்டது…..இவங்க மெஸ்ஸை நடத்திக் கொண்டிருந்த க்ரூப் நைட்டோட நைட்டா  சொல்லாம கொள்ளாம ஓடிப் போய்ட்டுதாம்….. ஏற்கனவே ஏதோ சம்பளப் பாக்கி… கான்ட்ராக்ட் பணம் ஒழுங்கா அவங்களுக்கு வந்து சேரலைனு அங்கு ப்ரச்சனை ஓடிக் கொண்டு இருந்தது தெரியும்….அதுக்காக இப்படி செய்வாங்கன்னு இவங்க யாருமே எதிர்பார்க்கலையே…

அதுவும் பந்த் அன்னைக்கு…. வெளிய போனா கூட சாப்ட எதுவும் கிடைக்காதே….. இத்தனை பேர்  சாப்ட ஒரு  பெரிய ஹோட்டலே பத்தாதே!!

ஆராதனா மிரண்ட நேரம் காதில் விழுகிறது….இவளோட க்ளாஸ்மேட் அபித் சொல்லிக் கொண்டிருப்பது….. “சரி மாப்பு…ப்ரச்சனை ஒன்னும் இல்ல….ப்ரிஞ்சிக்கு தேவையான எல்லாம் இருக்கு….. மெஸ் குக் எப்படி ஷிஃப்ட் ஷிப்ட்டா சமைப்பாங்களோ அப்டியே நாமளே வச்சு இறக்கிருவோம்…..  ஏற்கனவே ஆனியன் வெட்டி முடிச்சாச்சு…. மீதி வேலைய கவனிப்போம்…. நம்ம சாந்தி மேமும் அகல்யா மேமும் கிட்சன்ல தான் நின்னுட்டு இருக்காங்க…. நாமளும் இவ்ளவு பேர் இருக்கமே…சமாளிச்சுடலாம்….”

‘டேய் அபித் நீ கொஞ்சம் நல்லவன்னு தெரியும்….ஆனா இவ்ளவு நல்லவன்னு தெரியாதேடா….’ மனதிற்குள் அவனுக்கு ஒரு ஐசி அப்ரிஷியேஷனை ஆராதனா பார்சல் செய்துவிட்டு…

அகல்யா மேமும் சாந்திமேமும் இவளது ஹாஸ்டல் இன்சார்ஜ்…… அதோடு ஃப்ரெண்ட்லி பீபுளும் வேற….ஒரு வகையில் செம்ம சின்சியர் மக்களும் கூட… ஆக ‘அவங்க சின்சியரா சமச்சா ப்ரிஞ்சி இன்னும் கூட டேஃஸ்ட்டா வரும்…ஐ இஞ்சி போட்ட ப்ரிஞ்சி’ என இவள் மனதுக்குள் சப்புகொட்டிய நேரம்….

நோ நோ அதே அந்த நொடி வந்து நின்றான் அங்கு அந்த அப்பார்ட்மென்ட்காரன்…

“டேய் அபி….அங்க கிட்சன்ல பார்த்துட்டேன்….இவ்ளவு ஆனியன்லாம் பத்தாதுடா…அதோட இவ்ளவு பேருக்கு என்னைக்கு வெஜிடபுள்ஸ் எல்லாம் வெட்டி…இஞ்சி பூண்டு ரெடி பண்ணி ப்ரிஞ்சி வச்சு முடிக்க….? அப்றம் அதுக்கு சைட் டிஷ் வேற….வேலைக்காகாது….. ரவை தேவையான அளவு இருக்கு…..வெட்டின வெங்காயத்தை வச்சு தாழிச்சு ஒழுங்கா உப்மா கிண்ட வழியப் பார்போம்” என்றானே பார்க்கலாம் அவன்…. சொல்லிவிட்டு இவளை வேறு ஒரு நொடி பார்த்துக் கொண்டான்…..

காதில் இருந்து இரண்டு புறமும் புகை பீறிட்டு வர…..பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு முறைத்தாள் ஆராதனா….

இவளுக்கு தெரியலையாமா..? இவளைப் பழிவாங்கத்தான் இந்த உப்மா ப்ளான் என…

“யார்டா இது ? எங்க ஹாஸ்டல்ல வந்து…?” இருந்த எரிச்சலில் இவள் முனங்கத்தான் செய்தாள்…..…. ஆனால் எல்லோரும் இந்த உப்மா ப்ளானில் சட்டென அமைதியாகி இருந்தாலோ என்னமோ…. இவள் முனங்கல் கூட தெளிவாக வெளியே கேட்டு வைக்கிறது….

எதிர்பாரா வகையில் நடந்து போன இதில் இவளே அதிர்ந்துதான் போனாள்….. இத்தனை கூட்டத்தில் யாரை இப்படி பேசுவதும் தப்பு என இவளுக்குமே தெரியுமே….

இவள் அதிர்ந்து முழிக்கும் முன்பாக கூட சட்டென வருகிறது அபித்தின் வார்த்தைகள்… “அது என் அண்ணா….இங்க மெஸ்ல ஒன்னும் இல்லைனதும் நமக்காக அவனுக்கு தெரிஞ்ச கடையில இருந்து  சமான் எல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துருக்கான்…. அதுவும் பந்த் டைம்ல கார்ல அங்க இங்க அலைய முடியாதுன்னு பைக்ல அத்தன டைம் அலஞ்சாச்சு இதுக்குள்ள….”

அதிலிருந்த கோபம் இவளுக்கு புரியாமலில்லை…..அதோடு இவளது ஆதிக் அண்ணாவல்லாம் இப்ப இந்த அபித்தோட அண்ணனை இவ சொன்னது போல யாராவது இப்படி சொல்லி இருந்தாங்கன்னா….இவள் இதுக்கும் மேலயும் ஹார்ஷா ரியாக்ட் செய்திருப்பான்னும் தெரியும்….

இருந்தாலும் இவள் நிச்சயமாக இந்த அர்த்தத்தில்  சொல்லவில்லை..….இதை கேட்கவும் மனதுக்கு ரொம்பவும் கஷ்டமாகவும் இருக்கிறது…. “சாரி அபித்…. I didn’t mean this” என்றபடி கண்ணில் எட்டிப் பார்த்த கண்ணீரை கட்டுப் படுத்தியபடி வெளியே வந்துவிட்டாள் இவள்….

இவளோடு இவள் கூட்டமும் பின்னாலே வருகின்றது…. “சீரியஸா எடுக்காதடி…நீ விளையாட்டா சொன்னன்னு அபித்க்கு தெரியாதுல்ல….பப்ளிக்ல தன் அண்ணன ‘டா’ போட்டு பேசிட்டியேன்னு இருக்கும் அவனுக்கு…. அபித்ட நான் பேசுறேன்….அவனே வந்து சாரி கேட்பான் பாரு…. புரிஞ்சுப்பான்” பொற்கொடி இவளுக்கு சமாதானம் சொல்லிக் கொண்டு வர…

அதற்குள் இவ்வளவு நேரத்துக்குள் அபித் இவளிடமாய் வந்திருந்தான்… “ஹேய் ஹேய் சாரி…வெரி சாரி…..நீ விளையாட்டுக்கு பேசுறன்னு எனக்கு அந்த நேரம் யோசிக்க தெரியல…. நிச்சயமா தப்பா பேசிட்டேன்…  ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் என்னால நீ சாப்டமா போனன்னா ரொம்ப ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்…. ப்ளீஸ் மனசுல வச்சுக்காத…. தயவு செய்து விஷயத்தை பெருசா யோசிக்காத…. ப்ளீஸ்பா….“ வழியை அடைத்தபடி வந்து நின்று கெஞ்சினான்….

அவன் கண்ணிலிருந்த தவிப்பும் நட்பும் இவளுக்கு புரியாமலில்லை…. அதோடு அவன் இடத்தில் இவளை வைத்து யோசித்து முடித்திருந்ததாலோ என்னமோ அவனுடைய இந்த செயல் மிக மிக உயர்வாக பட்டது இவளுக்கு…

ஆதிக் அண்ணாவ எவன்டா அதுன்னு யாராச்சும் கேட்டு இவ போய் அவ்ளவு ஈசியா அந்த நபர்ட்ட சாரி கேட்ருவாளாமா என்ன?

ஆக அபித்திடம் இதற்கு மேலும் மறுத்துக் கொண்டு போக இவளுக்கு முடியாது…..

‘இட்ஸ் ஓகே அபித்…..நோ ப்ராப்ஸ்” இழுத்து வைத்து புன்னகைக்க முயன்றாள்…

“ப்ளீஸ் இங்கயே வெயிட் பண்ணு…ஜஸ்ட் டென் மினிட்ஸ் உப்மா ரெடி ஆகிடும்…பர்ஸ்ட் பேட்ச்லயே  சாப்ப்டுடு… ப்ளீஸ் வெயிட்…. போய்டாத…” இவளிடம் கெஞ்சியவன்….

“ஏய் கொடி கொஞ்சம் நிறுத்தி வைங்கப்பா உங்க கட்சி தலைவிய” என பொற்கொடியிடம் வேறு கேட்க…

இவளுக்கு கொஞ்சம் சிரிப்பு வந்துவிட்டதென்றால்…..கூடவே இதற்கு மேல் உப்மா பிடிக்காது என்று உண்மை காரணம் சொன்னால் கூட, அது ஏதோ இவள் இன்னும் கோபத்தில் முறுக்குவது போல்தான் தோன்றும் என்பது புரிய….

அங்கு மரத்திற்கு அருகில் அமைத்திருந்த சிமிண்ட் பெஞ்சில் சென்று உட்கார்ந்துவிட்டாள் இவள்…

அதாவது காத்திருக்கிறாளாம் அபித் சொன்னது போல்…

அபித்தும் சொன்னது போல் அடுத்து உப்மா ரெடி ஆகவும்  முதல் வேலையாக இவள் முன்னால் வந்து நின்றான்…

“ஹே ப்ளீஸ் எல்லோரும் வாங்கப்பா” என…

பரிமாறும் போதும் ஸ்பெஷல் கவனிப்புதான்…. ஆனா என்ன கவனிச்சு என்ன….? உப்மா உப்மா தானே….

கடைசி கனவு போலயே உப்மாவ சாப்ட்டுதான் ஆகனுமா இவ!!!

ஒவ்வொரு ஸ்பூன் உப்மா வாயில் வைப்பதும்….தண்ணீர் குடித்து அதை முழுங்கி வைப்பதுமாய்  இவள் போராடிக் கொண்டிருக்கும் போது ஏதேச்சையாய் இவள் திரும்பிப்பார்க்க….. சமயலறை சுவரோரம் அபித்துடைய அந்த அண்ணன் நின்று இவளை ஒருவிதமாய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இவள் பார்ப்பதை உணரவும் அவன் இயல்பு போல் கிட்செனுக்குள்  சென்றுவிட்டான்.

‘சோ திட்டம் போட்டு என்னை உப்மா சாப்ட வச்சு பழிவாங்கிட்டு…..அதைப் பார்த்து வேற சந்தோஷப்படுறான் அந்த முகமூடி திருடன்…’  மனதிற்குள் முனங்கிக் கொண்டாள் இவள்.

சாப்பாடு முடியவும்  அந்த கூடத்தின் பின் புறமாக இருந்த தட்டு கழுவும் இடத்திற்கு சென்று தட்டை வைத்துவிட்டு வர வேண்டும்…. அப்படி செல்லும் போது பக்கவாட்டில் இருக்கும் சமயலறை வாசலை கடக்க நேரிடும்….

பேருக்கு சாப்பிட்ட ஆராதனா முதல் ஆளாய்  சென்றவள் அந்நேரம் இயல்பாய் சமயலறைக்குள் பார்க்க….. ஜூனியர் சீனியர் என  சில பல தலைகள்…..அதில் இந்த அபித்தின் அண்ணன்….சட்டையின் ஸ்லீவை  மடக்கிவிட்டுக் கொண்டு….. ஏறத்தாழ அவன் உயர இரும்புக் கரண்டியைக்  கொண்டு…. தரையில் அடுப்பில் இருந்த ஒரு பெரிய அண்டாவில் எதையோ கிண்டிக் கொண்டிருந்தான்… இவளை அவன் கவனித்ததாக தெரியவில்லை….இன்னொரு ஸ்டூடண்ட் யாரிடமோ என்னமோ பேசி  சின்னதாய் சிரித்தபடி வேலையில் ஈடுபட்டிருந்தான் அவன்….

அளவுக்கு மீறி அவனை இன்சல்ட் செய்துட்டோம் என்ற ஒரு குற்ற உணர்ச்சி இருந்தாலும் அத்தனை நேரமும் அவன் மீது  எரிச்சலும் குறையாமல் இருக்க…..பின்ன இவளுக்கு பிடிக்காதுன்னு  உப்மா செய்ய வச்சுட்டானே….. இப்போதோ ஏனோ சின்னதாய் இந்த காட்சி  ஆராதனாவுக்குப் பிடிக்கிறது…..பந்தா இல்லாம ஃப்ரெண்ட்லியா யார் யார்ட்ட பழகினாலும் இவளுக்கு பிடிக்கும்….

அதே நேரம் இவளுக்கு எதிர்ப்படுகிறான் அபித்….அனிச்சையாய் இவள் பார்வையின் திசையைப் பார்த்த அவன் முகத்தில் சின்னதாய் ஒருவித புன்னகையோ? சட்டென இவளுக்குள் ஒரு தர்மசங்கடம்….என்ன நினைக்கிறான் இந்த அபித்? அவன் அண்ணன சைட் அடிக்கிறேன்னா?

“உங்க அண்ணா என்ன கேட்டரிங் படிச்சுருக்காங்களா?” சூழ்நிலையை இலகுவாக்க…..இப்படி யோசிச்சுதான் பார்த்தேன் என்பது போல் இவள் கேட்டு வைக்க…

“அவன் பி இ முடிச்சுட்டு  ஷோ ரூம்ஸ்ல, ஆஃபீஸ் பில்டிங்கஸ்,  மால்ஸ்ல  யூஸ் செய்வமே glass work… அதை கான்ட்ராக்ட் எடுத்து செய்து கொடுத்துட்டு இருக்கான்…. ”  என பதில் வந்தது அபித்திடமிருந்து…

இவளோ உண்மையில் அசந்து போனாள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்…. அவளைப் பொறுத்தவரை பிசினஸ் மக்கள் என்றாலே கொஞ்சம் கெத்து பார்ட்டீஃஸ் அதாவது எல்லாவற்றிலும் ப்ரஸ்டீஜ்  பார்ப்பார்கள்…… இவ ஆதிக் அண்ணாவைத் தவிர யாரும் லாபம் இல்லாமல் எதையும் செய்யாதவர்கள்…  அதுவும் இப்படி சும்மாவெல்லாம் யாருக்காகவும் சமயலறையில் சென்று நின்றுவிடாதவர்கள்….

இந்த முறை அவளையும் அறியாமல் ஒரு அதீத  ரசனையோடு அந்த அவனின் புறம் சென்று வந்தன இவள் கண்கள்… ஆனால் அடுத்த கணமே தன் தடுமாற்றம் குறித்து சற்றாய் ஆடியும் போனாள் ஆராதனா…என்னதிது….இவளுக்கு இப்படில்லாம் தோணுது…..? அதோடு அபித்  வேறு எதிரில் நிற்கிறான்….. என்ன நினைப்பான்?….இதற்கு மேல் இங்கு நின்றால் இவளுக்கு நல்லதில்லை என்ற புரிதலில்….அந்த அபித்திடம் நட்பாய் மண்டையை ஆட்டி விடை பெற்றாள்….

சென்று கைகழுவிவிட்டு திரும்பி வரும்போது சும்மா வந்திருக்க வேண்டும்….. ஆனால் மனம் என்று இருக்கிறதே மனம்….. அது அற்புதமாய் அதி புத்திசாலித்தனமாய் கேள்வி கேட்டு வைக்கிறது….

‘நிஜமாவே அவன் ஃப்ரெண்ட்லியா பழகுறானா? அவன் சிரிக்கிறதுல எதாவது ஃபேவர்க்காக சிரிக்கிறது போல நடிப்பு எதுவும் இல்லைனு உனக்கு தெரியுமா?”

‘இதெல்லாம் கண்டுபிடிக்கனும்…..’ தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்டாள்.

‘அதுக்காக இது தப்பில்ல….’ என்ற  காரணத்தோடு மெல்ல சமயலறைக்குள் நுழைந்தாள்…

‘மக்கள் வந்து போற வழியில நின்னு பார்த்தா வம்பா போய்டும்… கேட்டா ஹெல்ப் பண்ண வந்தேன்னு சொல்லிக்கலாம்….மேம் எல்லாம் இருக்காங்களே….’ தன் திட்டத்தை முழுமையாக்கிக் கொண்டவள்

ஓரு ஓரமாய் அடுக்கி இருந்த தட்டுகளை எடுத்து அடுத்த இடத்தில் அடுக்க ஆரம்பித்தாள்…… கை அதாக வேலையை செய்ய  முதலில் அவனிடம் போவதும் வருவதுமாக இருந்த  இவள் கண்களோ  ஒரு கட்டத்தில் முழு மொத்தமாக அவன் மீதே நிற்கின்றது.

“அண்ணா பேரு பிஜு…. எனக்கு பெரியப்பா சன்…. பெரியப்பா ஃபேமிலி எல்லோரும் சென்னையிலதான் இருக்காங்க….. இவன் மட்டும் இந்த பக்க பிசினஸை கவனிச்சுட்டு இங்க இருக்கான்…..” அபித் குரல் இவளுக்கு வெகு அருகில் கேட்ட பின்தான்  தான் எத்தனை தூரம் மாட்டி இருக்கிறோம் என்பதே இவளுக்கு புரிகிறது….

கண்ணை இறுக மூடியபடி ஒரு கையை நெற்றியில் வைத்தபடி நின்றுவிட்டாள் இவள்….  மானம் போச்சு…!!!

தொடரும்….

12 comments

  1. Ha ha ha super super ah matikitala ponnu….. Aanalum hero kastapattu oru curd rice achum pannirukkalam. Uppuma mela irundha bittu pasamum ippa terichu odiruchu enakku he he he. Take care of your health……

  2. Wowww semmma epi

    Ada kadavule ponnuku ipdiya ella idathlaum upma vathu nikanum 😄 pavam ponnu 😅😅

    Piju name semmiya iruku 👌👌

    Hero samayal seira mtr la pass aagitar innum enena thiramai talent olichi vachirukar😉

    Epi Semmiya Sirichitte padichen , athum last la abith info kudukra scene la ponnoda reaction epdi irukumnu ninichi parthu enala siripa cntrl panave mudila😂😂

    Ponnu ipdi ovr bulb bulb a vangi oru factory e vachirum pola😅😅

  3. Superb update mam. Once I too hate uppma. So I can understand Aradhana’s feelings. Annalum ponnu asarama bulb vangurathu patha pavama iruku. Hmmm Abith ippadi Aradhanava kalaika kudathu. Aavale ippa thaan olunga think Panna arabichi irukanga . Ippa poi ippadi ottalama. What Aradhana is going to do now? Eagerly waiting for your next update mam.

  4. Ha ha ha comediyana epi ma …aradhana sariyana arathu than upuma pidikathu pidikathunu sollitu athai seithu potavanai ippadi site adikira ini life long upuma than😀😀

  5. I too hate uppma.. but epdiyo ponna uppma sapda vachuteenga sweety sis… ponnu uppma sapta kodumai pathathu nu peria bulb vera vanga vechuteenga… nice epi sweety sis..

  6. Acho acho! Oru payapulla embutu bulbu at a time vangum. Nama herovum para patcham pakama repeat adikurare 😀
    Biju, per pidichruku, aalayum pathi therinjuka waiting…. Aanalum oru uppuma aaru ku aappa ayruka vendam 😉

  7. ha.. ha.. inime yaru I hate upma sonnalum .. avanga annaikku Upma sappithuthan aganum polave… sema bulb…
    adutha bulb enna endru parklam Sweety sis

  8. Hi mam

    வேலை செய்கிறேன் என்று பாவனை காட்டிக்கொண்டு அவரைப்பார்த்துக்கொண்டு நின்றால் எல்லாரும் கவனிக்கத்தான் செய்வார்கள்.

    நன்றி

Leave a Reply