மன்னவன் பேரைச் சொல்லி… மல்லிகை சூடிக் கொண்டேன் 3

ப்படி இருக்கிறதாம் இவளுக்கு? வெட்கம் ஒரு புறம் பிடுங்கித் தின்கிறது என்றால் அவமானமோ அடவு கட்டி ஆடுகிறது…..  மார்ச் ஃபார்ஸ்ட் போட வேண்டிய மானமோ மர்கயா…..  எந்த காரணத்தைக் கொண்டும் கண்ணை திறந்து அந்த அபித்தை எதிர்க் கொண்டு விட முடியாது என தோன்றுகிறது இவளுக்கு….

அதன் பின்தான் மெல்ல உறைக்கிறது இவளுக்கு….. ‘அட அறிவுக் கொழுந்தே!!! இப்ப எதுக்கு கண்ணை மூடி முகத்தில் கை வச்ச? அது மட்டும் செய்யாம…..அபித் வந்து அவன் அண்ணாவப் பத்தி பேசவும் கேஷுவலா ‘இப்ப ஏன் உன் அண்ணன பத்தி என்ட்ட சொல்றன்’னு கேட்டுட்டு போயிருக்கலாமே நீ…?’

‘இதென்ன இந்த இவன் விஷயத்தில்  இப்படி லேட்டாவே பல்ப் எரியுதே இவளுக்கு?’

இன்னுமே கண்ணை திறக்காமல் இப்படி தத்தக்கா பித்தக்கா என இவள் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் போது காதில் விழுகிறது அந்த அதட்டல்…..

“டேய்….அங்க என்னடா செய்துகிட்டு இருக்க…? இங்க வா…” என அந்த பிஜுதான் அபித்தை அதட்டி கூப்பிட்டான்…. அவனுக்கு அபித் இவளுடன் பேசுவது பிடிக்கவில்லை என தெளிவாக புரிகிறது….. இவள் கண் திறந்து பார்க்கும்போது அபித்தும் அங்கு இல்லை அந்த பிஜுவும்தான்…

மனதிற்குள் வலித்தது இவளுக்கு….. ‘இவ கூட அபித்த சேரக் கூடாதுன்றான் அவனோட அண்ணன்…அப்படின்னா என்ன அர்த்தம்? இவளால அந்த பிஜு ரொம்ப ஹர்ட் ஆகி இருக்கான்தானே….

அப்பார்ட்மென்ட் நிகழ்ச்சியில் இவளை குறை சொல்வதற்கு எதுவும் இல்லை…..ஆனா இங்க இப்படி ‘டா’ ல்லாம் போட்டு பேசி இருந்திருக்க கூடாதுதான இவ….? ஆனா நான் அப்படி மீனிங்லயும் சொல்லலையே……’

இந்த மன உழற்ச்சி அன்று மட்டுமல்ல அதன் பின் வந்த காலத்திலும் அவ்வப் போது தொடரும் வகையிலேயே அமைந்தது இவளுக்கு.

ஆம்  அதன் பின் அந்த பிஜு அடிக்கடி என்றில்லாவிட்டாலும் அவ்வப்போது அபித்தைப் பார்க்கவென கல்லூரிக்கு வருவான்….. கவனித்துப் பார்த்தால் மாதத்தின் மூன்றாம் வாரம் வெள்ளிக் கிழமைகளில் என சொல்லிவிடலாம்……

அந்த நாட்களில்  இவள் ஹாஸ்பிட்டல் டூட்டி முடிந்து வரும்போதோ….அல்லது நைட் டூட்டிக்கென கிளம்பும் போதோ அபித் மட்டுமல்ல இவள் வகுப்பு பட்டாளம் முழுதுமே….ஏன் சில ஜூனியர் சீனியர் என யார் யாரெல்லாமோ அந்த பிஜுவுடன் நின்று அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருப்பதை இவள் பார்க்க நேரிடும்….

அபித்தே வகுப்பில் ஃப்ரெண்ட்ஷிப் விஷயத்தில் ப்ரபலம்தான்…… எல்லோரிடமும் நல்லவிதமாக பழகுபவன்….. அந்த வகையிலேயே அவனது அண்ணன் என்ற ஒரு காரணத்திற்காகவே மக்கள் இந்த பிஜுவுடனும் எளிதாக சேர்ந்து கொள்ள முடியும்தான்….. அதில் அந்த மெஸ் சாப்பாடு பிரச்சனைக்குப் பின் பிஜு இங்கு ரொம்பவும் நெருக்கமான பேர் ஆகிப் போயிற்று போலும்…..

இவள் வகுப்பு பெண்கள் கூட நின்று பேசி கடந்து போவதுண்டு….

ஆனால் இவள் புறம் மட்டும் அந்த பிஜு மருந்துக்கு கூட திரும்பிவிட மாட்டான்…..

அதுவும் ஆராதனா அபித் என அல்ஃபபட்டிக் வரிசையில் இவர்களது பெயர்கள் அருகருகே இருப்பதால்….இவளும் அபித்தும் ஒரே பேட்ச் மேட். ஆக ஹாஸ்பிட்டலில் இருந்து டூட்டி முடிந்து வரும்போதும் நைட் டூட்டிக்கு கிளம்பும் போதும்…..இவள் அந்த அபித்துடன்தான்   வந்து கொண்டிருப்பாள்…..

அப்போது கூட கவனமாக இவளை தவிர்த்துவிட்டு அபித்துடனும்  மற்றவர்களிடம் மட்டுமாக பேசுவான் அந்த பிஜு…

‘போடா நான் என்ன வேணும்னா உன்ன திருடன்னு நினச்சேன்….. இல்ல வேணும்னு பைக்கில் இருந்து தள்ளிவிட்டனா?… நீதான் வேணும்னு என்ன உப்மா சாப்டவச்ச….. நீதான் வில்லன்…..நான்லாம் குட் கேர்ள்தான்…’ என எத்தனைதான் இவள் தனக்குள் புலம்பிக் கொண்டாலும்…..ஏனோ ஆரதனாவால் அந்த பிஜுவை அப்படியே அசட்டையும் பண்ணிவிட முடியவில்லை….

அவஸ்தைப் பட்டாள்.

ஆனாலும் அந்த அண்ணன்காரனுடன்தான் உறவு இப்படி கடுப்படிக்கிறதே தவிர, அபித்துடன் அந்த உப்மா நாளுக்குப் பின் நட்பு இன்னும் நல்லவிதமாகவே  நடந்தேறுகிறது…..

பொதுவாக பையன்களிடம் ஃப்ரெண்ட்லியாக பேசுபவள்தான் ஆராதனா….ஆனால் ஃப்ரெண்ட் எனக் கூறிக் கொள்ளும் அளவு  எந்த ஆணிடமும் நெருங்கிவிட அவளுக்கு முடிந்தது இல்லை….. விலக்கித்தான் வைத்திருப்பாள்.

அபித்துடனும் முன்பு அப்படித்தான்….. ஆனால் யோசிக்கும் போது இப்போது அது சற்று வித்யாசமாக படர துவங்கி இருக்கிறதோ என தோன்றுகிறது…. எல்லா நேரமும் அபித் இவளிடம் வந்து வந்து பேசினான் என்றெல்லாம் இல்லை….. ஆனால் முன்பைவிட  மாற்றம்…..   ஒரே பேட்ச் என்பதால் இரவு நேரங்களில் மருத்துவமனைக்கு போகவோ வரவோ என்றால் பொதுவாகவே இவர்கள் பேட்ச் பெண்கள் கிளம்பிவிட்டார்களா என பார்க்காமல் அபித்தும் சரி இவளது பேச்சை சேர்ந்த மத்த ஆண்களும் செல்வதில்லைதான்…. இப்போதோ அப்படி க்ரூப்பா இவ மத்த பொண்ணுங்க கூட கிளம்பினாலும் காத்திருந்து இவளோடே சேர்ந்தே வருவான் அபித்…..

கிடைக்க கஷ்டமான  நோட்ஸ்……புக்….‌  ஸ்டடி மெட்டீரியல்ஸ்னு எது கிடச்சாலும் கண்டிப்பா இவளுக்கும் ஒரு காபி இருக்கும் அவனிடம்….

இதுக்கெல்லாம் ‘உன் அண்ணான்ற குட்டிப் பாப்பா அந்த பொண்ணுட்ட சேராத அப்ப நான் உன் கூட டூன்னு அழமாட்டானா’ என கேட்க தோன்றும் இவளுக்கு…. ஆனாலும்  எதையாவது பேசி அபித்திடம் இருக்கும் இந்த கசப்பற்ற நிலையை ஏன் கெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என வாய்திறக்காமல் இருந்து வந்தாள் இவள்.

இந்த நிலையில்தான் செமஸ்டர் விடுமுறை வந்தது…..  பரீட்சை முடிந்த மறுநாளே சென்னை கிளம்பிவிட்டாள் இவள்… அங்குதான் இவளது  அத்தை வீடு….

ஆராதனா அவளது பெற்றோருக்கு ஒரே பெண்…… அவளது தந்தை சத்யமூர்த்தி ஆர்மியில் ல்யூட்டினன்ட் ஜெனரல்…. இப்போதைக்கு கொல்கத்தாவில் போஸ்ட்டிங்…. அத்தனை பெரிய பதவி என்பதால் எப்போதும் குடும்பத்தை கூட வைத்துக் கொள்ள அனுமதி உண்டு அவருக்கு…..அந்த வகையில்  பிறந்ததிலிருந்தே நாட்டின் பல பாகங்களில் வளர்ந்தவள் ஆராதனா…..ஆனால் வருடம் ஒரு முறை விடுமுறை என்றால் அவள் வந்து நிற்க அவளுக்கு உறவு என இருக்கும் ஒரே இடம்  இந்த அத்தை வீடுதான்…. அதிலும் அத்தை பிள்ளைகளான தபி அக்காவும் ஆதிக் அண்ணாவும்தான் இவளுக்கு அம்மா அப்பாவிற்கு அடுத்த குடும்பம்.

இதில் ஆதிக் அண்ணாவின் திருமணம் சற்று எதிர்பாராத நேரத்தில் அமைந்துவிட…… அதே நேரம் இவளுக்கு செமஸ்டர் என்பதால் கலந்து கொள்ளமுடியவில்லை….. அடுத்தும் படிப்பு இறுக்கிப் பிடிக்க…ஏறத்தாழ இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின் இப்போது அண்ணாவின் மனைவி அன்றிலின் வளைகாப்பிற்காக இவள் ஆசை ஆசையாக கிளம்பி இருக்கிறாள்.

இவளது அம்மா அப்பாவும் அங்கு வந்து இவளுடன் கலந்து கொள்வதாக திட்டம்.

சென்னை ஏர்போட்டில் இறங்கும் போது முழு உற்சாகத்தில் இருந்தாள் ஆராதனா….  இவளை ரிசீவ் செய்ய வந்திருந்த ஆதிக் சற்று தூரத்திலேயே கண்ணில் படவும் டேய்ய்ய்ய் அண்ணா…என கத்திக் கொண்டுதான்  ஓடினாள்…..

லக்கேஜ் ட்ராலியை அவன் கையில் கொடுத்துவிட்டு….. அவன் தோளைப் பிடித்து தொங்காத குறையாக அவனோடு  அவர்களது கார் அருகில் வரை சென்றவள்….  “கீய தா நான்தான் ட்ரைவ் பண்ணுவேன்…”என அடாவடியாய் தன் அண்ணனின் கையிலிருந்த கீயை பிடுங்கிக் கொண்டு கதவை திறக்க….

திடுதிப் என காரின் ட்ரைவர் இருக்கையில் இருந்து இறங்குகிறான் அபித்…..”ஹேய்ய்ய்ய் அத்தப் பொண்ணு…. நான்தான் ட்ரைவ் பண்ணுவேன்” என கெத்தாக சொன்னபடி….… பூட்டி இருந்த காரிலிருந்து ஆளை எதிர்பார்த்திருப்பாளாமா  இவள்?

ஒரு கணம் “இயே…யி” என பதறிப் போய் துள்ளியவள்……அடுத்த நிமிடம் அது அபித் என புரியவும் பே என்ற முழியோடும் நம்ப மாட்டா  மகா ஆச்சர்யத்தோடும்….கூடவே வெடித்துக் கிளம்பும் பெரும் உவகையோடும் தன் அண்ணனைப் பார்த்தாள்….

ஆதிக் முகத்திலும் ஆமோதிப்பான புன்னகையைக் காணவும்…. தேன் கொண்ட ஆட்டம் பாம் ஒன்று திக்கெங்கும் வெடித்து சிதறுகிறது சின்னவள் எல்லையெங்கும்…..

அபித் வெறும் நட்பாய் மட்டுமாய் இல்லாமல் உறவாய் இருப்பதில் அத்தனை அத்தனை ஆனந்தம் இவளுக்கு…. அது அபித்தை பற்றியது மட்டும்தானாமா? பிஜுவின் முகம் மன வெளியில் எட்டிப் பார்க்கிறதே…..

‘அத்தைப் பொண்ணாமே நான் உனக்கு….. இருக்கு உன்ன கவனிச்சுகிறேன்…’ மனதிற்குள் பிஜுவிடம் சூளுரைத்தாள்….. ‘அவனும் வந்திருப்பானோ?’ ஆவலாய் தனக்குள்ளே பரபரக்கவும் செய்தாள்…..

இதற்குள் “நேத்து வரை அடையாளம் தெரியாத அத்தைப் பொண்ணுக்கு…..”  என்றபடி அபித் ஒரு பொக்கேயை நீட்ட…..அதை படு பாந்தமாய் வாங்கிக் கொண்டவள்….

சற்றும் அவன் எதிர்பாரா அடுத்த கணத்தில் திடுதிப்பென அவன் இறங்கி இருந்த ட்ரைவர் இருக்கையில் சென்று உட்கார்ந்து கொண்டாள்…

“எது எப்டினாலும் சாரதீயம் எனக்குத்தான் அப்பனே” என்றபடி….

அடுத்தென்ன சிரிப்பும் சீண்டலும் கும்மாளமுமாய் கார் பயணம் ஆதிக்கின் வீடை நோக்கி…

ஆதிக்கின் மனைவி அன்றிலின் மாமா மக்களாம் அபித்தும் பிஜுவும்….. இவளைப் போலவே ஆதிக் அன்றில் திருமணத்தின் போது அபித்துக்கும்தானே பரீட்சை….ஆக இவளும் அவனும் திருமணத்துக்கு செல்லாததால் ஒருவர்க்கொருவர் உறவென்று தெரியவில்லை போல….

நேற்றுதான் அபித் முதன்முறையாக ஆதிக்கைப் பார்ப்பதேயாம்….. பையன் நேத்து நைட்டே அடிச்சு பிடிச்சு ஓடி வந்துருக்கான்….. அப்போது அறிமுகத்தில் இப்படி இந்த மெடிகல் காலேஜில் படிக்கிறேன் என இவன் சொல்ல…என் தங்கையும் அங்கதான இருக்கா என ஆதிக்  சொல்ல….. இதோ இந்த கார் பயணத்தில் வந்து நிற்கிறது அது…..

காதுகளை அபித்துக்கும் தன் அண்ணாவுக்கும் கொடுத்திருந்தாலும் வீடை நோக்கி நெருங்க நெருங்க மனம் டம் டம் என ஆனந்த  அடி அடித்த  வண்ணம் அந்த பிஜுவைத்தான் எதிர்பார்க்கிறது இவளுக்கு….

“பிஜு அண்ணாவும் உன்ன மாதிரிதான் முறைய மாத்திக் கூப்டுவான்…..ஆதிக் அண்ணாவ மச்சான்னு சொல்லிட்டு இருப்பான்….” அபித் பேச்சுவாக்கில் சொல்வதை கவனியாதது போல் கருத்தில் பதித்தவள் ‘இதுக்கு என்ன அர்த்தம்….. இனியாவது ரிலடிவ்ஸ்னு ஈசியா பேசுவான் அந்த பிஜுன்னு நினச்சுக்கலாமா? கேஷுவலா இவன் அண்ணன பத்தி இவட்ட சொல்றானே….’  என சிந்தனா வசப்பட்டாள்.

எது எப்படியோ அடி முடியற்ற ஒரு நிம்மதி நதி இவள் அடிமனவெளிகள் அலையடிப்பின்றி அவிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது….

அந்த பிஜுவாக பேசவில்லை என்றாலும் உறவு தந்த உரிமை இருக்கிறது……. நேரடியாய் போய் ‘உங்கள ஹர்ட் பண்ண நான் நினச்சதே இல்லை’னு…… மனம் விட்டுப் பேசி விடுவாள் இவள்….. இனி இந்த அவஸ்தை இருக்காது…

இதை எண்ணும் போது இவளுக்குள் ஏற்படும் கட்டவிழ்ந்த காற்று நிலைதான் இத்தனை நாள் இந்த விஷயம் இவளை எத்தனையாய் அழுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்றே புரிவிக்கின்றது….

‘இப்போதும் அபித் மட்டும்தான் இங்கு ஏர்போர்ட் வந்திருக்கிறான்….அந்த பிஜு இவள கண்டுகலை’ என அறிவு அறிக்கை கொடுத்தாலும்….

“ஹாய் அத்தான்….நான் உங்க அத்தப் பொண்ணு” என்றபடி இவள் போய் பிஜு முன் நிற்பதாகவும் அதில் அவனுக்கு புரையேறுவதாகவும் கற்பனை செய்கிறாள் என்றால்….இவளுக்கோ  நிஜத்தில் சின்னதாய் எட்டிப் பார்க்கிறது கண்ணில் துளி…

அவ்ளவா அவன் விஷயத்தில் நான் டிஸ்டர்ப் ஆகுறேன்??

எது எப்படியோ இவள் வீட்டுக்கு செல்லும் போது அவன் அங்கு இல்லை….

தொடரும்…

11 comments

  1. Aaru romba affect ayta polaye. Biju side la ennadhan nadakudhu? Oru reaction um kanom. Athai ponna? Biju ku lucku dhan ponga. Oru vela, indha unmai munadiye Biju ku theriyumo? Ponna disturb pana kudadhunu velagurara? Aaru-Biju confrontation kaga waiting waiting waiting..
    Adhik-Reya after a long timeeeee… Dosai scene oda revamped version varuma? 😀

  2. So sad .. pulla ipdi yemanthu poche 😆
    தேன் கொண்ட ஆட்டம் பாம் 😍 wow Epdi than unagaluku ipdi ezhutha varuthu therila. Chanceless 😘 Loving it Sis 👍❤

  3. Wow sema nice flow..biju yen epadi vilagurar…aaradhana romba disturb aitanga pola..dont worry aaru biju va unga pakam kondu vanthuruvanga sweety…adhik reya after long time..waiting to read more..

  4. Sema update mam. 👌 Aradhana is so crazy about Biju. And I think that he is also having some soft corner for her. Other than that why now Abith has changed his activities. Especially giving books and notes for her. Very interesting mam.

  5. Hi mam

    ஆராதனா பிஜுத்திற்கு முறைப்பெண்ணா,அம்மணி தனக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டு திரிகின்றார் ,பிஜு மேல் ஈர்ப்பு வந்துவிட்டது போல,ஆனா ஐயா முகம்கொடுத்து பேசமட்டேன்கிறாரே.

    நன்றி

Leave a Reply