மன்னவன் பேரைச் சொல்லி மல்லிகை சூடிக் கொண்டேன் 9

டுத்தென்ன, இன்னுமாய் தொடர்ந்த பேச்சு வார்த்தைகளில் திருமணம் முடிவாகியதன் அடையாளமாக இன்னும் இரு தினத்தில் ‘கை மாறுதல்’ எனும் சிறு விழாவை வைத்துக் கொள்வதென்றும்,

இவளது அப்பா மற்றும் அவளது விடுமுறை முடியும் முன் வெகு விமரிசையாக நிச்சயதார்த்த விழாவை நடத்திக் கொள்வது என்றும் முடிவானது.

மூன்று வருடத்திற்குப் பின்தான் திருமணம் என்பதில் பெரியவர்கள் யாருக்குமே உடன்பாடு இல்லை என்றாலும்,

பிஜு மறுத்த விதத்திலும் அவனது ராதி அமைதியாக இருந்த விதத்திலும் நிச்சயத்திற்கு பிறகு திருமண தேதியை முடிவு செய்து கொள்ளலாம் என பேச்சை முடித்தனர் அவர்கள்.

அடுத்து வந்தவர்களுக்கு ஆராதனாவின் அத்தை வீட்டிலியே விருந்து நடைபெற,

அதில் இவளை பிஜுவுக்கு அடுத்து அமர வைத்தனர்.

அப்பொழுதும் சரி அடுத்தும் சரி ராதி அவனை திரும்பிக் கூட பார்க்கவில்லை.

ஆனால் மற்ற எல்லோரிடமும் சிரிக்க வேண்டிய நேரத்தில் சிரித்து, பேச வேண்டிய விதமாய் பேசி இவள் கோபத்தை யாரிடமும் காண்பித்துக் கொள்ளாமல் சமாளித்தாள்.

இதில் பிஜுவாக வந்து இவளிடம் பேச வேண்டும் என்ற எண்ணம் பெருந்தீயாய் இவளுக்குள் வளர்ந்து கொண்டிருக்க… கிளம்பும் வரையுமே அவன் அதை செய்யவில்லை.

அதோடு விடைபெறும் நேரமும் பிஜுவின் அம்மாவெல்லாம் இவளது இரண்டு கையைப் பற்றிக் கொண்டு ஆசை ஆசையாக அத்தனை பேசி விடை பெற, பிஜுவிடமிருந்து ‘கிளம்புறேன் ராதி’ என்ற இரண்டு வார்த்தைகள் கூட வரவில்லை.

ஆம் அவன் இவள் அப்பாவிடம் இணைந்து பேசியபடியே வீட்டின்போர்டிகோவிற்கு போனவன் அப்படியே காரில் ஏறி சென்றுவிட்டான்.

அலையாய் அலைக் கழிந்தது இவள் மனம்.

என்னதான் நடக்குது?!!!

இதில் அனைவரும் விடை பெறவும் இவளது அருகில் நின்றிருந்த இவளது அம்மா இவளை இறுகி அணைத்திருந்தார். அத்தனை ஆனந்தம் அவருக்கு.

ரொம்ப நாள் கழிச்சு பார்க்கிறாங்க, அதோட பொண்ணுக்கு கல்யாணம் வேற நிச்சயம் ஆகி இருக்கே!

முதல் சில நொடி அம்மாவின் ஆசையை நோகடிக்காமல் அப்படியே அசையாமல் நின்று கொண்டிருந்த ராதி,

அடுத்து அவர் “மாப்ளட்ட அப்படி என்ன ஆரு சொன்ன…? மூனு வருஷம் கழிச்சுதான் மேரேஜ்னு பிடிவாதமா சொல்றார்” என முகத்தில் முறுவல் குறையாமலே அடுத்து கேட்ட போது வெடித்துவிட்டாள்.

“என்ட்ட கூட கேட்காம யார் யார்ட்டயோ என் மேரேஜப் பத்தி பேசி முடிச்சுட்டு, இப்ப வந்து நான் என்ன சொன்னனா?” இது முதல் கேள்வி,

“அதான் மாப்ள மாப்ளன்னு சொல்றீங்கல்ல உங்க தங்க மாப்ள… அவர்ட்டயே போய் என் பொண்ணு அப்படி என்ன சொன்னா? ஏன் இப்படி மூனு வருஷம்னு தெரிச்சு ஓடுறீங்கன்னு கேட்க வேண்டியதுதானே!” இது இரண்டாவது கேள்வி…

குண்டு போடும் போர் விமான பாவனையில் கேள்வியை வீசியவள் தடதடவென மாடி நோக்கி படியேற துவங்கிவிட்டாள்.

சற்றும் இதை எதிர்பாராத இவளது அம்மா மொத்தமாய் ஸ்தம்பிப்பும் பதற்றமுமாய்

“ஏ..ஏய் ஆரு… ஆதிக்ட்ட மாப்ளய பிடிச்சுருக்குன்னு சொன்னியாமே…” என கேட்டு முடிக்கும் போது மாடியிலிருந்த தன் அறைக்குள் நுழைந்திருந்தாள் இவள்.

அம்மாவின் குரலில் இருந்த எந்த தவிப்பும் துளி கூட இல்லாமல்

“இப்பவும் அவ என்ன மாப்ளய பிடிக்கலைனா சொல்றா…?” என மகிழ்ச்சியும், ஏன் சின்னதாய் கிண்டலும் தொனிக்கும் குரலில் இப்போது அப்பா கூற,

அதுவும் சற்றாய் காதில் விழுகிறது இவளுக்கு.

அப்போதுதான் ராதிக்கு தன் கேள்வியின் அர்த்தமே மெல்லமாய் புரிகிறது. மூன்று வருடம் கழித்துதான் திருமணம் என்பது இவளுக்கு பிடிக்கவில்லை என இவளது அப்பாவுக்கு புரிய இது போதாதாமா?

ஒரு கணம் ஐயோ என்றிருக்கிறது இவளுக்கு.

கிண்டல் செய்ய மட்டுமா செய்வாங்க… எப்படியும் இதை சொல்லி கல்யாணத்தை சீக்கிரம் நடத்த வேற பார்ப்பாங்களே…!

அவனே மூனு வருஷம் கழிச்சுன்னு சொல்லிட்டு கொஞ்சம் கூட கண்டுக்காம போன பிறகு… இவளுக்கு இப்பவே மேரேஜ் செய்ய இஷ்டம்னு சொல்லி கல்யாணத்தை ப்ரீபோன் செய்றதாமா?

நோஓஓஓஓ என்றது இவளது தன்மானம்… கூடவே ஈகோவும்.

ஆனால் அடுத்த நொடியே அந்த எண்ணத்தை அப்படியே விட்டுவிட்டு, தன் முக்கிய கோபத்துக்கு வந்தாள்.

‘எது என்னதா இருக்கட்டும், இவ அப்பா இவட்ட கேட்காம கல்யாணம் பேசுனது தப்புதானே…?! அதுவும் ஒரு மாசத்திலயாம்!!’ என மனம் அங்கேயே கனன்றது.

‘அதைப் பத்தி முதல்ல அப்பாவும் அம்மாவும் இவட்ட சமரசம் பேச வரட்டும்… மத்ததை அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்’ என காத்திருந்தாள்.

எப்படியும் இவள் பின்னாலயே மாடியேறி ஓரிரு நிமிடத்திற்குள் அவர்கள் இருவரும் இவளது அறைக்கு வந்துவிடுவார்கள் என இவள் எதிர்பார்த்திருக்க… அப்படி ஒன்று நடைபெறவே இல்லை.

கால் மணி நேரம் போல் முட்டு கூட்டி அமர்ந்து காத்திருந்தவள்…

‘வீட்டுக்கு யாரும் கெஸ்ட் வந்துட்டாங்களோ…? ஒரு வேள அந்த பஜ்ஜி பையனே இவட்ட சாரி கேட்க திரும்பி வந்துட்டானோ? அவனை பிடிச்சு வச்சு அம்மாவும் அப்பாவும் பேசிட்டு இருக்காங்களோ?’ எனவெல்லாம் வந்த நப்பாசையிலும்…

அந்த நினைவில் அவளை மீறி குறைந்து போன கோபத்திலும்… அவள் அறையைவிட்டு வெளியே எட்டிப் பார்க்க,

வீட்டிலோ இவளது அத்தையை தவிர யாருமே இல்லை.

நாளை மறுநாள் நடை பெற இருக்கும் விழாவுக்கு இவளுக்கு தேவையான புடவையும் நகையும் வாங்கவென கிளம்பிப் போயிருந்தனர் இவளது பெற்றோர்.

அந்த தகவலைக் கூட அத்தைதான் இவளுக்கு சொன்னது.

அதிர்ந்து போனாள் ஆராதனா.

அடுத்த பக்கம்

11 comments

  1. ennammaa… words use pandreenga.. sweety sis.. padikka romba inimiayaa irukku.. oru vazhiyaa… Bajji kooda marriage mudinjuttu.. 🙂 🙂 What next ?

  2. Nice ud! பிஜு தன்னவளின் மாதந்திர சுழற்சி போது எற்பாடு இன்னலை தாங்குவது இதம்.

  3. Hi mam

    என்னவொரு நல்ல வளர்ப்பு,பிஜுவின் புரிந்துணர்வு நிறைய ஆண்களிடம் இல்லை,ஒருவர் மற்றொருவரின் நிலையில் யோசிக்கும்போது அவர்கள் நடு நிலையாகவும் மற்றவரை புரிந்துகொள்வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன்தான் யோசிப்பார்கள்,அந்தக்குணம் பிஜுவிடம் இருக்கின்றது, கண்டிப்பாக இவர்களது திருமணவாழ்க்கை சிறப்பாகத்தான் இருக்கும்.

    நன்றி

  4. அவளது கோப மேகத்தின் மீது சந்தோஷ வர்ணம் படரத் துவங்குகிறதே.

    nice lines.

Leave a Reply